اگر شما هم از ایترنت dial-up استفاده میکنید این نرم افزار خیلی به درد شما میخورد.کار این نرم افزار این است که وقتی شما در اینترنت هستید شما را از تماس باخبر میکند و شما با سه گزینه مواجه میشوید که گزینه اول قطع اینترنت و صحبت با فرد تماس گیرنده ودوم منتظر ماندن فرد تماس گیرنده و سومی قطع تماس است.
http://upload.parsaspace.com/wookman/PTD2.28.rar
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم آذر 1387ساعت 15:4  توسط بهزاد
|
ترجمه اکبر شیخ زاده - تورنتو ، منبع: earthtimes.org
تب اینترنت و آنلاین بودن هم بتدریج در حال سرد شدن است و تعداد فزاینده ای از مردم به این نتیجه رسیده اند که دنیای مجازی نمیتواند جایگزین مناسبی برای دوستان و محیط واقعی در زندگی باشد. و باید مدت زمان استفاده از اینترنت را کم کرده و بیشتر به کار و زندگی عادی خود و با دوستان و آشنایان بپردازند.
این را آقای ماتیاس هورکس Matthias Horx موسس انستیتوی آینده "Future Institute" در فرانکفورت آلمان می گوید. وب سایت او www.horx.com است.
رستورانها و کافه ها بتدریج از ورود موبایل و لپ تاپ به سالن هایشان جلوگیری می کنند. بیزینس های زیادی اینروزها حداقل یک روز کاری در هفته را (جمعه ها) بعنوان روز بدون ایمیل eMail-free-day نامگذاری کرده و سیستم ایمیل شرکت را مسدود کرده و کارکنان را تشویق به گردهمایی دوستانه و صرف چای یا قهوه و گپ زدن با یکدیگر می کنند تا فضا و روابط اجتماعی و دوستانه واقعی حفظ شود.
آفلاین بودن از سال 2009 میلادی به بعد بر آنلاین بودن ترجیح داده خواهد شد. بسیاری از بانکها هم بتدریح جوایز و مشوق های مالی برای جلب مشتری را کنار گذاشته و هدایای هنری، ادبی و فرهنگی را به مشتریان ثروتمندشان ارایه میدهند .
این روند رو به توسعه باعث ایجاد کلوپ های اجتماعی فراوانی خواهد شد. فعلا در صنعت توریسم مسافران با خاموش کردن لپ تاپ و کامپیوترها یشان در هتلها گردهم می آیند و در باره مسایل مورد علاقه شان بحث می کنند.

قبلا هم چنین کلوپ ها و گرایشهای اجتماعی در فرهنگ غذاخوری (گرایش به خوراکیهای ارگانیک) و علاقه به حفظ محیط زیست و حنبش سبز گرایی ایحاد شدند و بسیار مورد توحه قرار گرفته. مردم دیگر نمی خواهند فقط یک کد یا شماره یا chat name باشند بلکه ترحیج میدهند که یک کاراکتر و شخصیت واقعی و با استایل ویژه آنهم در اجتماع جقیقی باشند. والدین مشارکت بیشتری در امور مدارس و امور خیریه دارند و کلوپ های مردمی واقعی (در مقایسه با حضور مجازی در اینترنت) بتدریج بیشتر شده اند. خلاقیت و اجتماع گرایی و کاهش زمان استفاده از اینترنت و افزایش زمان آفلاین بودن بتدریچ بیشتر خواهد شد. البته این یک پروسه آهسته اما رو به افزایش است. ..
+
نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 15:16  توسط بهزاد
|

آیا حاضرید که 60 دلار بپردازید و به جای آن ماشین حسابی بخرید که تنها ویژگی اش این است که بعضی وقت ها قاطی می کند و نتایج اشتباه نشان می دهد!؟
این چیزی است که شرکت Takumi ساخته است. و به نظر می رسد آنقدر مورد استقبال خریداران قرار گرفته که خیلی زود تمامی سری اول آن به فروش رفته است.
برای ساخت چنین ماشین حسابی از واقعیت زندگی الهام گرفته شده است. آیا در زندگی همه چیز درست و طبق برنامه پیش می رود؟ آیا همیشه محاسبات ما در زندگی درست از کار در می آید؟
پس چه دلیلی دارد که ماشین حساب هم همیشه درست کار کند. بیایید ماشین حسابی بسازیم که گاهی اوقات دچار اشتباه بشود. درست مانند زندگی.
همین ایده زیبا خیلی ها را عاشق خودش کرده و باعث شده که برای خریدن این ماشین حساب حاضر به پرداخت 60 دلار باشند. دکمه های این ماشین حساب هم شبیه پازل چیده شده است تا نماد پیچیدگی زندگی باشد.
ایده قشنگی است. اما مراقب باشید اگر یکی از این ماشین حساب ها داشتید برای محاسبات حساس مالی از آن استفاده نکنید. هر چند به نظر می رسد که خیلی از آمار و ارقام عجیب و غریبی که این روزها می شنویم با این ماشین حساب محاسبه شده باشد.
http://www.narenji.ir/content/view/1047/54
+
نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 15:13  توسط بهزاد
|
+
نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 13:27  توسط بهزاد
|
تا حالا شما هم وسط کار با لپ تاپتان با تمام شدن باطری روبه رو شده اید و یا بصورتی مزحک به دنبال پریز برق برای شارژ لپ تاپتان جستجو کرده اید ؟ خب اگر اینطور است شاید این نوشتار به شما کمک کند تا این اتفاق ناگوار را به تعویق بیاندازید !

1-به طور متداول و همیشگی هارد را Defrag کنید , هرچه هنگام کار با لپ تاپ هارد کمتر کار کند انرژی کمتری هم مصرف میشود .
2-از روشنایی LCD بکاهید و اگر لپ تاپ شما قابلیت پایین آوردن فرکانس کاری CPU را دارد آن را به پایین ترین حالت درآورید ( البته در موارد اضطراری ! )
3-همه برنامه هایی را که بصورت نهان و در Background مشغول کار هستند را ببندید .
4-وسایل و ابزارهایی که بصورت اکسترنال وصل هستند را از لپ تاپ جدا کنید حتی Mouse را و بدانید که mp3 player ها از باطری لپ تاپ شما انرژی میدزدند !
Ram -5 دستگاه را در صورت امکان افزایش دهید این باعث میشود فعالیت ها از طریق رم دستگاه انجام شود و کمتر منجر به فعالیت هارد شود .
CD/DVD-6 را فراموش کنید ! در یک چشم بر هم زدن باطری خالی میشود.
7-محل اتصال باطری به دستگاه را تمیز نگاه دارید و با الکل ماهی یکبار مورد لطفشان قرار دهید .
8-سعی کنید باطری را به شارژر برای زمانی طولانی مدت وصل نکنید , باطری شارژ شده را مصرف کنید ۲ الی ۳ بار درهفته و نگذارید شارژ در آن بماند و اگر باطری شما از نوع Li-On است نگذارید کاملا خالی شود .
9-لپ تاپ را Standby نکنید , بجایش از Hibernate استفاده کنید هرچند آنچنان این کار باعث ذخیره انرژی نمیشود .
10-دمای لپ تاپ را پایین نگاه دارید , داغ شدن لپ تاپ باعث کار کردن بیشتر سیستم گرمازدایی میشود و در نتیجه باطری خیلی سریع تمام میشود .
11-چند کار را همزمان انجام ندهید , این کار باعث کار کردن بیشتر اجزاء دستگاه میشود و …
12-قابلیت Auto save را از برخی برنامه ها مانند Word ( البته بسیار مفید هستند ) بردارید .
13-وقتی از باطری استفاده میکنید کارهای گرافیکی را به پایین ترین حالت ممکن برسانید , بازی کردن را که اصلا فراموش کنید !
14-اگر لپ تاپ شما قدیمی است و از باطری Li-On استفاده نمیکند بگذارید باطریش خالی شود و سپس شارژ کنید .
15-در صورت امکان یک باطری اضافه خریداری کنید و شارژ شده همراه خود داشته باشید تا این همه زحمت را متحمل نشوید .
توصیه های ایمنی را جدی بگیرید
+
نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 13:24  توسط بهزاد
|
عکس های بسیار زیبا از شهرهای بر روی آب :
دانلود
+
نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 12:27  توسط بهزاد
|
اینم چنتا عکس از افتتاح برج میلاد.پیشنهاد میکنم حتما" دانلود کنید.
دانلود
+
نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 12:25  توسط بهزاد
|
ارث بری:
شاید با مطالعه ی پست قبل، علاقه مند به کار با مجوز ها شده باشید و خواسته باشید مجوز های یک پوشه را دچار تغییر کنید. اما با کمال تعجب دید که چنین کاری امکان پذیر نیست و نمی توانید تغییری در Permission ها ایجاد کنید. اما چرا؟
یکی از مهمترین دلایل این اتفاق(دلیل بعدی در انتها بررسی می شود) این است که مجوز ها قابلیت ارث بری دارند. یعنی هر پوشه ای که ایجاد می شود، مجوز ها را به صورت پیش فرض از فولدر بالایی خود به ارث می برد. به همین صورت تمام فولدر ها Permission را از فولدر بالایی خود به ارث می برند تا به درایو برسند. بنابراین نحوه ی ارث بری به شکل زیر خواهد بود:

برای غیر فعال کردن این حالت، بعد از وارد شدن به تب Security، گزینه ی Advanced را انتخاب کنید تا وارد صفحه ی جدیدی شوید. در این صفحه با برداشتن تیک گزینه ی … Inherit from parent the permission قابلیت ارث بری پوشه ی مورد نظر را غیر فعال کنید. ضمن اینکه اگر گزینه ی … Replace permission entries on را انتخاب کنید، مجوز های در نظر گرفته شده برای پوشه، به تمامی زیر پوشه ها نیز اعمال می شود. این حالت برای زمانی است که شما از قبل، قابلیت ارث بری بعضی از زیر پوشه ها را غیر فعال کرده باشید و حالا بخواهید تمامی پوشه ها از یک مجوز خاص پیروی کنند.
Special Permission:
اگربخواهید برای یک گروه یا یوزر، به صورت دقیق تر مجوز تعریف کنید، باز هم ویندوز شما را نا امید نخواهد کرد. برای این کار بعد از اضافه کردن یوزر مورد نظر، بر روی گزینه ی Advanced کلیک کرده و در صفحه ی باز شده گزینه ی Edit را انتخاب کنید. در این قسمت همان طور که میبینید، قادر خواهید بود به صورت کامل جزیی و دقیق مجوز ها را تعریف و تنظیم کنید.
Deny:
همان طور که حدس زده اید، Deny برای گرفتن قدرتی خاص از یک گروه یا کاربر است. برای روشن شدن این موضوع به این مثال توجه کنید. تصور کنید گروهی به نام Power Users در کامپیوتر وجود دارد که 10عضو دارد. شما به این گروه قدرتی که مد نظرتان بود، اعمال کرده اید. بنابراین تمام این 10 کاربری که عضو این گروه هستند، دارای قدرتی خاص شدند. حال ممکن است شما از یکی از این 10 نفر خوشتان نیاید و بخواهد قدرتش را کم کنید! برای انجام این کار چه راهی پیشنهاد می کنید؟ اگر بخواهید قدرت گروه Power Users را تغییر دهید، بدون شک قدرت 9 کاربر دیگر نیز دچار تغییر می شود. بنابراین این راه مناسب نیست. راه حل این است که شما نام کاربری که به او علاقه ندارید در لیست ACL اضافه کنید و سپس قدرتی را که می خواهید از او سلب شود، با زدن تیک دکمه ی Deny از او بگیرید. به این صورت، این کاربر تمام قدرت های گروه Power Users را خواهد داشت، منهای قدرتی که به صورت اختصاصی از او سلب کرده اید.
انواع مجوز ها:
تا الان توانایی تعریف کردن مجوز را بدست آورده اید. این مجوز هایی که تا الان تعریف کردیم، همگی مربوط به دسته ای از مجوز ها به نام NTFS Permission بودند. در واقع شما برای پوشه هایی مجوز تعریف می کرده اید که بر روی درایو هایی با فرمت NTFS قرار داشته اند. البته نوع دیگر مجوز هم بر روی همین درایو ها تعریف می شود، اما یک نکته ی ظریف این وسط وجود دارد!
وقتی شما NT Permission تعریف می کنید، هم افرادی که به صورت محلی از کامپیوتر استفاده می کنند، زیر سایه ی این مجوز ها قرار می گیرند و هم افرادی که از طریق شبکه وارد سیستم شما می شوند. اما شاید شما بخواهید، فقط افرادی که از طریق شبکه وارد سیستم شما می شوند، دارای محدودیت هایی نسبت به یک پوشه باشند و افرادی که به صروت Local از سیستم استفاده می کنند، محدودیتی نداشته باشند. چاره ی کار در تعریف Share Permission نهفته است.

برای تعریف SH Permission از فولدری که به اشتراک گذاشته اید(بنابراین این نوع مجوز تنها بر روی پوشه های به اشتراک گذاشته قابل تعریف است) Properties بگیرید و وارد تب Sharing شوید. در این صفحه مشاهده می کنید دکمه ای به نام Permission وجود دارد. بعد از کلیک کردن بر روی این دکمه، به صفحه ای، مشابه صفحه ای که در هنگام تعریف NT Permission مشاهده می کردید، هدایت خواهید شد. همان طور که می بینید، SH P نسبت به NT P دارای محدودیت های بسیار بیشتری است. تنها تفاوت این قسمت با قسمت NT P وجود گزینه ای به نام Change است که تقریبن کار Write را انجام می دهد.
گوشه کنار مجوز ها:
مبحث مجوز ها به صورت کامل مواردی بودند که در بالا و پست قبل ذکر شدند. اما ریزه کاری هایی هم باقی مانده است که از قضا بعضی از آنها مانند Take Owner Ship بسیار مهم است. ممکن است شما پوشه ای ساخته باشید و از طریق مجوز ها، تمامی قدرت ها را از خودتان سلب کرده باشید، اما با این حال باز هم نسبت به پوشه دسترسی کامل داشته باشید! علت این موضوع این است که شما خودتان پوشه را ساخته اید و در واقع خالق آن هستید. در قسمت مجوز های پوشه، نام کاربری شما به عنوان خالق ذخیره شده است و بنابراین هیچ مجوزی برای شما موثر نخواهد بود. برای تغییر این قسمت، بعد از وارد شدن به تب Security، دکمه ی Advanced را انتخاب کرده و وارد تب Owner شوید. در این قسمت می توانید Owner پوشه را تغییر دهید. برای درک اهمیت این موضوع، همین بس که هستند مدیران شبکه ای که از این نکات خبر ندارند و به این صورت به راحتی می توان آنها را اذیت کرد! اصولن این فکر باطل را که تمام مدیران شبکه، خدای شبکه هستند را از سرتان بیرون کنید. چون بسیاری از آنها از جزیی ترین اطلاعات شما نیز آگاهی ندارند. بنابراین اعتماد به نفس را فراموش نکنید!
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:42  توسط بهزاد
|
استفاده از پنجره ی Run:
این دو روشی که در این پست ذکر می شوند، بر خلاف روش قبل، نیاز به ساخت هیچ یوزر جدیدی ندارند. در واقع شما با استفاده از Permission ها کاری می کنید که تحت شبکه، فقط خودتان به یک فایل دسترسی داشته باشید.تصور کنید بر روی فایلی کار می کنید که نمی خواهید افراد موجود در شبکه از وجود آن اطلاعی پیدا کنند. ضمن آنکه لازم است از هر کامپیوتری به فایل مورد نظرتان دسترسی داشته باشید. یکی دیگر از روش های انجام این کار، استفاده از پنجره ی Run است. برای این کار ابتدا فایلتان را درون پوشه ای قرار دهید. با استفاده از Permission، به این فایل دسترسی کامل و یا دسترسی در حد Modify بدهید. سپس یک شاخه به عقب برگردید و از پوشه ای که آن فایل را درونش قرار دادید Peroperties بگیرید و وارد تب Sharing شوید. بعد از Share کردن پوشه، بر روی دکمه ی Permission که در همان صفحه وجود دارد، کلیلک کنید و در صفحه ی باز شده، تمام دسترسی ها را پاک کنید. بعد از انجام این کار، شما یک پوشه به اشتراک گذاشته دارید که نمی توانید از آن عبور کنید. اما فایلی درون این پوشه دارید که نسبت به آن اجازه ی دسترسی کامل دارید. با این اوصاف هیچ کاربری در شبکه نمی تواند به فایل شما دسترسی پیدا کند. اما خودتان چه طور می توانید؟ برای این کار پشت هر سیستمی که نشستید، وارد کنسول Run شوید و آدرس آن فایل را به صورت زیر وارد کنید:

همان طور که مشخص است شما باید نام فایل مورد نظر با پسوند آن را حتمن بدانید تا بتوانید به فایل دسترسی پیدا کنید. یا اگر به این صورت، آدرسی که نوشتید در پنجره ی Run ذخیره می شود، و شما طریقه ی پاک کردن آن را بلد نیستید، می توانید با وارد کردن دستور cmd در همان پنجره ی Run، وارد محیط داس شوید و دستور بالا را وارد کنید. به این صورت به راحتی و با خیالی راحت می توانید فایلی را تحت شبکه به اشتراک بگذارید.
استفاده از $ در اشتراک گذاری:
این روش به راحتی استفاده از یک علامت $ در پایان نام فایل یا پوشه ی به اشتراک گذاشته است. مثلن اگر پوشه ای را با نام $Test به اشتراگ بگذارید، این پوشه در شبکه نمایان نخواهد شد. اما چنانچه در Address Bar یا در پنجره ی Run، نام پوشه به همراه $ آخر آن را تایپ کنید، خواهید دید که پوشه باز خواهد شد.
اما این روش به درد کار دیگری نیز می خورد. تصور کنید پوشه ای دارید که تمام افراد شبکه باید تا حد Write به آن دسترسی داشته باشند. ضمن اینکه بعضی از افراد(که همگی عضو یک گروه مانند Administrators نیستند) نیز باید دسترسی کامل به این پوشه داشته باشند. برای انجام این کار چه راهی پیشنهاد می کنید؟
راه حل پیشنهادی این پست، این است که ابتدا پوشه را Share کرده(مثلن با نام test) و Permission آن را محدود به چیزی که می خواهید کنید. بعد از انجام این کار، مشاهده می کنید در تب Sharing دکمه ای به نام New Share ظاهر شده است. روی این دکمه کلیک کنید. در صفحه ی باز شده در قسمت Share name نامی را انتخاب کنید و در انتهای آن علامت $ قرار دهید.(فرضن $it) سپس بر روی دکمه ی Permission موجود در آن صفحه کلیلک کنید و مثلن به گروه Everybody دسترسی کامل دهید. کار تمام است.

در این صورت تمامی افراد، پوشه ی Test را مشاهده می کنند و می توانند در حد دسترسیشان از پوشه ها استفاده کنند. ضمن آنکه افرادی که از نام $it آگاهی دارند می توانند به همان پوشه، دسترسی کامل داشته باشند!
امیدوارم این پست نیز مورد استفاده ی دوستان قرار گرفته باشد.
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:37  توسط بهزاد
|

Permission ها:
Permission یا مجوز، برای دادن اجازه ی دسترسی به یک فایل و یا پوشه، تحت شبکه و یا به صورت Local است. با Permission ها شما می توانید تعیین کنید که مثلن فقط خودتان بتوانید پوشه های خاصی را ببینید و بچه هایتان اجازه ی دسترسی به این پوشه ها را نداشته باشند.یا اینکه می توانید در شبکه ی شرکت خود، پوشه ای بسازید که تمامی کارکنانتان فایل های خود را در آن قرار دهند. هر کدام از کارکنان بتوانند هر بلایی که می خواهند سر پوشه و فایل های خود بیاورند؛ ضمن اینکه نتوانند هیچ اقدامی علیه پوشه و فایل های سایر کارکنان کنند. برای فعال کردن این بخش، همان طور که در پست های قبل هم ذکر شد، باید وارد Folder Option شده و تیک گزینه ی Use simple file sharing را بردارید. حال از یک پوشه Properties بگیرید و وارد تب Security شوید.
هر پوشه و فایل، برای دادن مجوز دسترسی دارای دو قسمت است. اولی ACL یا Access Control List است و دومی ACE یا Access Control Entry. هنگامی که می خواهید پوشه ای را باز کنید، ویندوز ابتدا قسمت ACL را چک می کند تا ببیند اصلن نام کاربری شما در این لیست وجود دارد یا خیر.(در این پست کامل در مورد یوزر ها و گروه ها صحبت کردیم) مثلن اگر نام User شما admin باشد، و بخواهید مثلن کاربر itvillage نتواند پوشه ای را باز کند، ساده ترین راه پاک کردن نام کاربری itvillage از این لیست است. اما گاهی مانند مثالی که در مورد کارمندان یک شرکت زدم، قصد دارید تنها مقداری از قدرت یک User را کم کنید. مثلن اجازه ندهید کاربر itvillage فایلی را پاک کند. اینجاست که که قسمت ACE وارد عمل می شود. شما کاربر itvillage را وارد ACL می کنید، و از قسمت ACE مثلن قدرت پاک کردن پوشه را از آن می گیرید. بنابراین ابتدا قسمت ACL چک می شود، اگر نام کاربری که شما با آن قصد باز کردن پوشه را دارید، در این لیست وجود داشت، قسمت ACE بررسی می شود تا مقدار قدرت شما برای استفاده از این پوشه ی خاص مشخص شود.
حال فرض کنید می خواهیم برای پوشه ای به نام Test سطح دسترسی تعریف کنیم. ابتدا باید یوزری را که می خواهیم سطح دسترسی در آن اعمال شود، وارد لیست کنیم. برای این کار بعد از وارد شدن به تب Security، بر روی گزینه ی Add کلیک می کنیم. در کنسولی که باز می شود، نام یوزر مربوطه را وارد می کنیم.مثلن وارد می کنیم itvillage. توجه کنید اگر نام یوزر را نمی دانید یا به املای آن شک دارید، می توانید بعد از کلیک کردن بر روی دکمه ی Advanced، بر روی Find Now کلیک کنید تا تمام یوزر ها به نمایش در بیاید. به این صورت شما اولین قدم را برداشتید. حال باید تعریف کنید که یوزر itvillage دارای چه قدرت هایی نسبت به این پوشه باشد.
برای انجام این کار بر روی یوزری که اضافه کردید کلیک کنید تا در قسمت پایین مجوز ها برای این یوزر ظاهر شود. تعدادی گزینه مشاهده می کنید که هر کدام دارای دو گزینه ی Allow و Deny هستند. حال هر کدام از این گزینه ها را تعریف خواهیم کرد و می گوییم مثلن اگر به یوزری مجوز Modify بدهید، قادر به انجام چه کارهایی خواهد بود. اگر به یوزر itvillage مجوز:
Read بدهید: می تواند از پوشه ها عبور کند. می تواند محتویات پوشه ها و فایل ها را ببیند. می تواند Attribute ها را ببیند، Permission ها را ببیند و … . در کل هر چیزی که به دیدن مربوط است با این مجوز قابل انجام است. اما یوزر قدرت هیچ گونه تغییر را ندارد .
Write بدهید: هیچ کاری نمی تواند بکند! البته در صورتی که فقط Write بدهید. چون یوزر اصلن اجازه ی عبور از پوشه را نخواهد داشت که بخواهد کاری کند. اما مجوز Write اگر با Read همراه باشد، یوزر را قادر خواهد کرد تا علاوه بر دیدن، محتوییات پوشه ها و فایل ها را نیز تغییر بدهد. همچنین می توانید فایل و یا پوشه ای را ایجاد کند و آن را تغییر بدهد.
List folder content بدهید: می تواند از پوشه عبور کند. کاربرد این گزینه در مواردی است که بخواهید مثلن فردی پوشه ای را ایجاد کند، اما نتواند به محتویات بقیه فایل ها دسترسی پیدا کند. دقیقن مصداق مثالی است که ابتدا این پست در مورد کارمندان یک شرکت زده ام. یک کارمند خاص می تواند پوشه ای ایجاد کند اما در عین حال نمی تواند به سایر فایل ها دسترسی داشته باشد. البته برای اینکه به پوشه ی خودش دسترسی کامل داشته باشد، باید به گروه Creator Owenr دسترسی لازم را بدهیم که در ادامه در این مورد نیز صحبت خواهیم کرد.
Read & Execute بدهید: می توانید از پوشه ها رد شوید، محتویات را مشاهده کنید و همچنین فایل های اجرایی را هم اجرا کنید.
Modify بدهید: با این مجوز، یوزر به تمامی قدرت های بالا مجهز خواهد بود، ضمن اینکه اجازه ی پاک کردن یک پوشه را هم خواهد داشت. اگر این گزینه را تیک بزنید، خواهید دید که گزینه های زیر آن به صورت اتومات، تیک خواهد خورد.
و اگر Full Control بدهید: شامل تمام قدرت های گزینه ی Modify خواهد بود. به انضمام اینکه اجازه ی تغییر دادن لیست دسترسی را هم خواهد داشت. بدیهیست که به یوزری که مثلن اجازه ی دسترسی Read می دهیم، نخواهد توانست لیست دسترسی ها را تغییر دهد. کاربری که دارای Full Control باشد می تواند دسترسی سایر یوزر ها را دستخوش تغییرات کند. نکته ی بسیار مهمی که اینجا وجود دارد این است که اعضای گروه Administrators از این قاعده مستثنی هستند. یعنی چه دارای Full Control باشند و چه نباشند، می توانند Permission ها را تغییر بدهند.
تا اینجای کار با اصول ابتدایی دادن مجوز آشنا شدیم. سعی کردم تا حد امکان ساده و روان توضیح بدهم. این مبحث کمی گیج کننده است و نیاز به تمرین زیاد دارد. ممکن است اتفاقاتی که در عمل میفتد، با محتویات این پست مغایرت داشته باشد. عجله نکنید! در پست های بعدی علت این تفاوت ها را خواهید فهمید.
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:35  توسط بهزاد
|
ژاپنیها با همین فکرهای بکری که در نگاه اول برای ما عجیب و غریب به نظر میرسند، این قدر پیشرفت کردهاند، چه کسی فکر میکرد شکل نامنظم و عجیب و غریب امواج صدا در نرمافزارهای ویرایش صوت، دستمایهای برای ساختن انگشتر شود!
یک هنرمند ژاپنی به نام «ساکوراکو شیمزو»، با استفاده از شکل امواج صوتی در نرمافزارهای ویرایش صوت، جواهرسازی میکند. او بعد از بردن صدا به نرمافزار ویرایشکننده، با کمک لیزر، شکل آنها را روی یک قطعه نقره، حک میکند و با آنها انگشتر، گردنبند، سنجاق سینه و گوشواره میسازد.

جالب است که با کمک کامپیوتر میتوان به این جواهرات گوش داد و فهمید که چه چیزی روی آنها حک شده است.

مطمئنا کم نیستند کسانی که علاقهمند باشند، جواهری به این سبک و سیاق داشته باشند و سفارش بدهند.
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:33  توسط بهزاد
|
فکر نکنم نه قبل از این و نه بعد از این از این زبانهای برنامهنویسی چیزی بشنوید:
۵) BrainF***
در کنار اسم ناجوری که دارد، واقعاً زبان برنامهنویسی عجیبی است! فقط هشت دستور <، >، +، -، .، ,، [ و ] را دارد که هرکدام روی اشارهگرها کاری انجام میدهند. قابلیت کامنت هم ندارد و هیچگونهای از بشر قادر به درک آن نیست! ویژگی خوبی هم که دارد این است که اگر بهجای هرکدام از این هشتتا چیز دیگری بزنید، اون رو در نظر نمیگیره. کدش هم اینشکلی است:
++++++++++[>+++++++>++++++++++>+++<<<-]>++.>+.+++++++
..+++.>++.<<+++++++++++++++.>.+++.------.--------.>+.
که عبارت Hello World رو چاپ میکنه. واقعاً مزخرف ولی خنده داره!
۴) Piet
بیشتر شبیه اثر هنری است تا زبان برنامهنویسی! من که بازم چیزی ازش سر در نیاوردم! ولی مثل اینکه در این زبان ۲۰ رنگ کلاً به کار میره و هر پیکسل تصویر که به رنگ خاصی باشه معنای خاصی داره و با در کنار هم قرار گرفتن این پیکسلهایی که رنگهای مختلف دارند، کارهای مختلفی هم انجام میشه. همهی متغیرها رو هم در یک Stack ذخیره میکنه و با تغییرات این رنگها (مثل تیرهتر یا روشنتر شدن) عملیاتی مثل push و pop روی Stack انجام میشه.
Hello World رو هم اینطوری چاپ میکنه (چه خوشگل)! [کامنت هم نداره، مثل قبلی]
.gif)
۳) Chef
این دیگه ته دریوریه! برنامههاش بیشتر شبیه دستور تهیهی غذاست تا برنامه. مثلاً کد زیر Hello World رو چاپ میکنه (و احتمالاً براتون ناهار درست میکنه!) هر برنامه به این زبان سه قسمت داره. قسمت عنوان، قسمت متغیرها (همون مواد لازم!) و قسمت بدنهی برنامه که با یهسری دستور مثل مخلوط کردن و سرخکردن و این چیزها با متغیرهای تعریف شده کار میکنه.
Hello World Souffle.
Ingredients.
72 g haricot beans
101 eggs
108 g lard
111 cups oil
32 zucchinis
119 ml water
114 g red salmon
100 g dijon mustard
33 potatoes
Method.
Put potatoes into the mixing bowl.
Put dijon mustard into the mixing bowl.
Put lard into the mixing bowl.
Put red salmon into the mixing bowl.
Put oil into the mixing bowl.
Put water into the mixing bowl.
Put zucchinis into the mixing bowl.
Put oil into the mixing bowl.
Put lard into the mixing bowl.
Put lard into the mixing bowl.
Put eggs into the mixing bowl.
Put haricot beans into the mixing bowl.
Liquefy contents of the mixing bowl.
Pour contents of the mixing bowl into the baking dish.
Serves 1.
2) Ook
فقط و فقط سه دستور دارد:
Ook. Ook? Ook!
شبیه همون اولیه و با اشارهگر کار میکنه. متاسفانه سازندهاش هم نفهمیده که اگه این Ookها رو حذف کنه چه خدمتی کرده! (شایدم نخواسته بندهخدا) قابلیت کامنت هم خدا رو شکر نداره! Hello Worldش هم اینطوریه:
Ook. Ook? Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook! Ook? Ook? Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook? Ook! Ook! Ook? Ook! Ook? Ook.
Ook! Ook. Ook. Ook? Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook! Ook? Ook? Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook?
Ook! Ook! Ook? Ook! Ook? Ook. Ook. Ook. Ook! Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook! Ook. Ook! Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook! Ook. Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook! Ook? Ook? Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook? Ook! Ook! Ook? Ook! Ook? Ook. Ook! Ook.
Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook! Ook? Ook? Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook? Ook! Ook! Ook? Ook! Ook? Ook. Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook.
Ook? Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook! Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook! Ook. Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook.
Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook! Ook!
Ook! Ook. Ook. Ook? Ook. Ook? Ook. Ook. Ook! Ook. Ook! Ook? Ook! Ook! Ook? Ook!
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook. Ook.
Ook. Ook. Ook. Ook. Ook! Ook.
واقعاً نفهمیدید؟! متاسفم!
۱) Whitespace
فقط Space، Tab و Linefeed! هیچچیز دیگهای نداره! سلام دنیاش هم اینطوریه (tab با سبز و space با قرمز مشخص شده).
وقتی که کدش رو توی نوتپد باز کنید، عملاً هیچی نمیبینید، مگر اینکه یهجوری اینطوری رنگیش کنن!
empty-line
empty-line
empty-line
empty-line
empty-line
empty-line
empty-line/EOF
خوبه! اگه یکی از این ۵ تا رو هم یاد بگیرید کلی کلاس داره و راحت میشه به اوضاعتون پیبرد!
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:32  توسط بهزاد
|
اگر از جمله کاربران گوگل ریدر هستید و از شیر مطالب در آن لذت می برید می توانید با این روش مطالب شیر شده خودتان را به توییترتان اضافه کنید.گوگل ریدرتان را باز کنید، به قسمت “shared items” در سمت چپ صفحه بروید.

حال روی آدرس صفحه توجه کنید و به دنبال آی دی گوگلتان بگردید. (بعد از %2F) . آی دی خود را یادداشت کنید.

به سایت Twitterfeed بروید و جزییات اکانت توییترتان را وارد کنید و در قسمت RSS این آدرس را وارد کنید.
http://www.google.com/reader/public/atom/user%2FYOUR-GOOGLE-ID%2Fstate%2Fcom.google%2Fbroadcast

از این پس مطالبی که در گوگل ریدر شیر می کنید در اکانت توییتر شما هم نمایش داده می شود.
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:30  توسط بهزاد
|
By Abbas Vahedi
Saturday, 06 December 2008

از وقتی که سیستم عامل آندروید گوگل را با گوشی ويژه آن (G1 ) معرفی کرديم و حتي برای معرفي اش پخش زنده هم داشتیم زمان زيادي نمی گذرد. اما حالا دیگر وقتی از سیستم عامل متن باز آندروید صحبت می کنیم، طرف حساب مان فقط G1 شرکت تی-موبایل نیست. هم اکنون مدل های مختلفی از تلفن همراه برای استفاده از سیستم عامل آندروید در حال گذراندن مراحل آزمایش و بررسی نهایی هستند. همچنین دومین تلفن همراه مجهز به سیستم عامل آندروید در جهان هم اکنون تولید شده است. شرکت استرالیایی کوگان نسبت به تولید دو مدل تلفن همراه با سیستم عامل آندروید گوگل اقدام کرده است. اگر شما هم جزو آن دسته افرادی هستيد که هميشه باید اولين ها را تجربه کنند و یا آنکه از عاشقان آندروید هستید، پس بهتر است از هم اکنون برای پیش فروش آن ثبت نام کنید. «کوگان آگورا» و «کوگان آگورا پرو» دو مدل ارائه شده تلفن همراه توسط این شرکت هستند که به قیمت 193 و 258 دلار عرضه خواهند شد.
یکی از مهمترین نکات در خصوص این گوشی ها این است که بدون هیچ قرارداد و تعهد از پیش تعیین شده ای (در خصوص اپراتور) ارائه می گردند و شما به راحتی می توانید سیم کارت هر اپراتوری را که مایل بودید بر روی این تلفن همراه استفاده کنید. چیزی هم که در این میان احتمالا برای کاربران قدیمی گوشی های موبایل می تواند جذاب باشد استفاده از یک صفحه کلید کامل QWERTY در طراحی این گوشی ها است. مدل «آگورا پرو» دارای تجهیزاتی مانند GPS ،Wi-Fi و دوربین است. بله، درست خوانده اید! دوربین مختص مدل «آگورا پرو» است و مدل «آگورا» به شکلی غیر معمول بدون دوربین عرضه می شود!
این گوشی ها از تاریخ 29 ژانویه سال آینده میلادی (کمتر از 2 ماه دیگر) به بازارهای بین المللی عرضه خواهند شد. شاید دانستن این نکته هم خالی از لطف نباشد که کوگان شرکتی خرده فروش با عمری دوساله است که فقط و فقط به شکل آنلاین به خرید و فروش می پردازد و هیچ گونه فروشگاهی به شکل معمول دیگر فروشندگان ندارد.
مشخصات فنی:
سیستم عامل: آندروید
نرم افزارهای گوگل: گوگل سرچ، جی میل، یوتیوب، گوگل مپ، گوگل تاک
صفحه نمایش: صفحه لمسی 2.5 اینچ با کیفیت تصویر 262K
ابزار کنترل: کلید کنترل چرخشی 5 جهته
صفحه کلید: صفحه کامل QWERTY با نور پس زمینه
GPS : جستجوگر GPS سازگار با گوگل مپ
دوربین: دوربین رنگی 2 مگاپیکسل
ارتباطات: بلوتوث 2.0 بهینه سازی شده، Wi-Fi 802.11b/g
صدا: میکروفن و اسپیکر داخلی به همراه پورت خروجی صدای هدفون
ابعاد: 108*64*14.8 میلیمتر
وزن: 130 گرم
پردازنده 624MHz
رم: 128 مگابایت
حافظه داخلی :256 مگابایت
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:27  توسط بهزاد
|
فایرفاکس مرورگری ساده ، سریع و حرفه ای ست ، هیچ فرقی نمی کند که شما یک کاربر ساده ی رایانه و اینترنت باشید و یا یک برنامه نویس و یک کاربر حرفه ای ، طراحی و امکانات فایرفاکس به گونه ای ست که تمامی کاربران اینترنت می توانند به سادگی و با دانشی اندک از حداکثر امکانات فایرفاکس بهره ببرند . در این پست به معرفی دو افزونه ی کوچک فایرفاکس می پردازیم که به وبگردی و فعالیت های اینترنتی ما سرعت می بخشند .
افزونه ی Right-Click-Linkاین افزونه به شما کمک می کند تا آدرس های اینترنتی را که به صورت متن در صفحات وب نوشته شده اند را بدون کپی و چسباندن در آدرس بار فایرفاکس در یک زبانه ی جدید باز کنید . به این صورت که آدرسی که به شکل متن نوشته شده را انتخاب می کنید ، روی آن راست کلیک می کنید و از منوی باز شده گزینه ی Open text را کلیک کنید . حالا آدرس مورد نظر در یک زبانه ی جدید باز می شود . این افزونه می تواند در سرعت بخشیدن به وبگردی های شما بسیار مفید باشد . بخصوص در انجمن ها که آدرس ها به شکل کد نوشته شده اند بسیار پر کاربرد است .

افزونه ی Taboo
با نصب این افزونه دو آیکون در نوار بالایی فایرفاکس در کنار آدرس بار شما ظاهر می شوند که با کمک آنها می توانید لینک های مورد علاقه تان را بطور موقت ذخیره کنید . برای مثال شما درباره موضوع خاصی تحقیق می کنید و پس از جست و جو پنج مطلب مناسب در پنج آدرس متفاوت می یابید که فعلا قصد مطالعه ی همه آنها را ندارید ، حالا چند راه دارید ، یا آن صفحات را بوکمارک کنید که در این صورت اگر هر دفعه همین کار را تکرار کنید پوشه ی بوکمارک های شما بسیار شلوغ و بهم ریخته می شود و یا آن آدرس ها را در یک فایل متنی در کامپیوتر خود ذخیره کنید که در آن صورت هم ، هم زمان بیشتری می برد و هم ممکن است به هر دلیلی آن فایل گم شود و … .

با کمک این افزونه فقط با کلیک روی دکمه ی save this tab to read later (دکمه سمت چپ) آدرس مورد نظر ذخیره می شود و با کلیک روی دکمه ی view your taboos in a new tab (دکمه سمت راست ) می توانید لیست آدرس های ذخیره شده را مشاهده ، در میان آن ها جستجو و هر کدام را انتخاب کنید . البته این افزونه قابلیت های درون ریزی و برون ریزی و تعدادی امکانات دیگر دارد که پست از نصب خودتان متوجه آنها می شوید .
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:25  توسط بهزاد
|